بس
منه دلبر ، او کؤنول مولکونه سولطانیم بس
دین و دل وئرمه گه اول غارت ایمانیم بس
عاشق صادق اوچون محضر شاهید نه گرک ؟
منه اثبات جنون بو سر عوریانیم بس
نه ایشیم واردی منیم ، سئیر گولوستانه گئدم
سئیر گولشن منه بو خلوت ویرانیم بس
نئیلیرم سیریمی هر ناکسه اظهار ائله ییم ؟
منه غم یار و رفیقیم دل سوزانیم بس
حور و جنت اولا من ایسته میرم یار اؤزومه
منه یار اولسا اگر اول گول خندانیم بس
چوخ دا تعریف ائله مه باغ بهشتی ، زاهید
کی اونون کوئی منیم روضه رضوانیم بس
بولبول و طوطی و قمری سنه ارزانی اولا
ای نباتی منه بو طبع سخندانیم بس
شاعر : ابوالقاسم نباتی
.....
کافی
بر من دلبر ، آن سلطان ملک دلم بس
برای دین و دل دادن ، آن غارتگر ایمانم بس
بر عاشق صادق محضر و شاهد به چه کار آید
برای اثبات جنونم این سر عریانم بس
مرا چه کار به سیر گلستان رفتن
برای من سیر گلشن این کلبه ویرانه ام بس
اگر حوری و جیران باشد ، من برای خودم یار نمی خواهم
اگر آن گل خندانم یار من شود مرا بس
زیاد تعریف نکن از باغ و بهشت ای زاهد
که کوی یار روضه رضوان من باشد مرا بس
بلبل و طوطی و قمری ارزانی تو باد
